De sacraliteit van leven en dood

In ethische discussies domineert vandaag vooral het principe van de zelfbeschikking, hét idool van onze tijd. Daarbij wordt het leven beschouwd als was het een instrument dat ondergeschikt blijft aan de wensen van het ik. Een louter instrumentele verhouding tot het leven en tot het eigen lichaam miskent echter de onherleidbare gegevenheid van elk leven en het onherroepelijke van elke dood. Daardoor hebben leven en dood een soort sacraal karakter dat in alle culturen wordt erkend en uitgedrukt, maar waarvan het besef vandaag in onze cultuur wordt verdonkeremaand en onder druk staat.De auteurs bespreken gevoelige en uiterst actuele thema's waarmee men vandaag in de bio-ethiek worstelt, zoals: het respect voor de natuurlijke en de symbolische orde, de impact van technologische vernieuwingen op de cultuur, het morele statuut van het embryo, de vermarkting van eicellen, het probleem van levenskwaliteit en euthanasie. Ze onderzoeken ook kritisch het transhumanisme dat pleit voor een overstijging van de menselijke soort.

- Alles wat betekenis en waarde voor ons heeft, is kwetsbaar. In dit boek wordt overtuigend aangetoond dat die kwetsbaarheid niet slechts een hinderlijke zwakte is, maar ook de bron van een vreugdevolle intensiteit kan zijn.
- Een belangrijke tegenstem in het bio-ethische debat over medisch-technische ingrepen in het menselijk leven.